ondragstart="return false" onselectstart="return false"

Monday, July 6, 2015

ကရင္အမ်ဳိးသား အႀကိဳညီလာခံႏွင့္ပတ္သက္၍ ကရင္အမ်ဳိးသား စည္းလုံးေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေကာ္မတီ၀င္ နန္႔ခင္ေအးဦးႏွင့္ ေမးျမန္းခ်က္

By ေနာ္ႏိုရင္း
6 July 2015

ကရင္အမ်ဳိးသားအႀကိဳညီလာခံတခုကုိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာကြန္ဗင္းရွင္းစင္တာမွာ ဇူလုိင္လ ၂ ရက္ကေန ၄ ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီညီလာခံမွာ ကရင္အမ်ဳိးသားေတြ ေနထုိင္တဲ့ ေနရာေဒသတ၀ွမ္းရွိ ကရင္အဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးက ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ကုိယ္စားလွယ္ ၅၀၀ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီညီလာခံ က်င္းပရျခင္း အေၾကာင္းရင္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့အခ်က္ ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးေဆာင္က်င္းပတဲ့ ကရင္အမ်ဳိးသားစည္လုံးေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မတီ အဖြဲ႔၀င္ နန္႔ခင္ေအးဦးကုိ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

ကရင္အမ်ဳိးသား အႀကိဳညီလာခံကုိ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ က်င္းပခဲ့တာလဲ။ ဘယ္လုိ ရလဒ္ေတြကုိ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ က်င္းပခဲ့တာလဲ။

“အဓိကကေတာ့ ေကယူပီစီလုိ႔ေခၚတဲ့ ကရင္အမ်ဳးိသား စည္းလုံးေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မတီရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က ကရင္တမ်ဳိးသားလုံး စည္းလုံးညီညြတ္ေရး၊ ကရင္တမ်ဳိးသားလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အနာဂတ္ ကရင့္ဘ၀ သာယာလွပေရး၊ အဲဒါကုိ ရည္စူးၿပီးေတာ့ ေကယူပီစီအဖြဲ႔က လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ အဲဒါေတြအတြက္ကုိ ဘယ္မွာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၾကမလဲဆုိေတာ့ ညီလာခံတခုလုပ္ဖုိ႔ကုိ အစကတည္းက ရည္စူးထားတာ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ကေန ၄ ရက္ေန႔ အထိကေတာ့ အႀကိဳညီလာခံပါ။ ဒါ လူထုဆီက တက္လာတဲ့ စာတန္းေတြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ၀ုိင္းၿပီး ျပန္လည္သုံးသပ္တဲ့ သေဘာပါပဲ။”

လူထုေတြဆီက တက္လာတဲ့ စာတမ္းေတြမွာ ဘာေတြ အဓိက တက္လာတာမ်ားလဲ။

“သူတုိ႔ဆီကေန ျပႆ နာေတြေရာ လုိအပ္တဲ့ အရာေတြေရာ အမ်ဳိးစုံပဲ တက္လာပါတယ္။ အန္တီတုိ႔က ျပန္ခြဲလုိက္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပုိင္း၊ လူမႈေရးပုိင္း၊ စီးပြားေရးပုိင္း ဆုိၿပီးေတာ့ ၃ ပုိင္း ျပန္ခြဲလုိက္တယ္ေပါ့။ လူမႈေရးပုိင္းမွာကေတာ့ နည္းနည္းမ်ားတာေပါ့။ ပညာေရး၊ ဘာသာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ေနာက္ မ်ဳိးႏြယ္စုဆုိင္ရာေတြပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးပုိင္းမွာလည္း မ်ားတယ္။ စီးပြားေရးက်ေတာ့ အလယ္အလတ္ေလာက္ပဲေပါ့။ စီးပြားေရးဘက္က ကရင္ေတြက သိပ္အကၽြမ္းႀကီး မဟုတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေတာင္သူလယ္သမားေတြပဲ မ်ားတာေပါ့။ ဆုိေတာ့ အန္တီတုိ႔က ေတာင္သူလယ္သမားေတြရဲ႕ လယ္ယာေတြမွာ Integrated Farming ျဖစ္ေအာင္လုိ႔ အဲဒါေတြ ထည့္ၿပီး ေဆြးေႏြးသြားၾကတာေပါ့။”

အေစာတုန္းက လူမႈေရးပုိင္းမွာ တင္ျပမႈက မ်ားတယ္ဆုိေတာ့ ဒီတင္ျပတဲ့အထဲမွာ အဓိက အေရးႀကီးတဲ့ အရာေတြက ဘာေတြပါလဲ။

“အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္လုိ႔ က်မတုိ႔ ထင္ျမင္ထားတဲ့ တခုကေတာ့ က်မတုိ႔ ကရင္လူမ်ဳိးေတြမွာ ဘာသာေရးအရ ဗုဒၶဘာသာရွိတယ္၊ ခရစ္ယာန္ရွိတယ္၊ နတ္စား ရွိတယ္ေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာက မ်ားတယ္ေပါ့။ ခရစ္ယာန္က ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ တ၀က္ေတာင္မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘာသာနဲ႔ လူမ်ဳိးကုိ မခြဲျခားတတ္ၾကတဲ့ လူေတြေၾကာင့္ ဘယ္လုိျဖစ္သလဲဆုိေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဆုိရင္ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးလုိ႔ စကားအရ ေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္ေတြက ဗမာျဖစ္ကုန္တယ္။ ကရင္လူမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ဗမာလူမ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္။ ဒါက မျဖစ္သင့္ဘူးေပါ့ေနာ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္တီတုိ႔ ကရင္ျပည္နယ္ရဲ႕ ျပင္ပမွာ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တုိင္းနဲ႔ျပည္နယ္ ၅ ခုမွာ ကရင့္ေရးရာ၀န္ႀကီး ၅ ပါး ရထားတယ္။ အဲဒီ ကရင့္ေရးရာ၀န္ႀကီး ၅ ပါးအတြက္ မဲေပးတဲ့အခါမွာ ကရင္လူမ်ဳိးပဲ မဲေပးရတယ္။ အခုနက ဗမာျဖစ္သြားတဲ့လူေတြ မဲေပးခြင့္မရဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ၂၀၁၀ တုန္းက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခက္အခဲေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ အခုခ်ိန္မွာ အဲဒီ အေၾကာင္းအရာေတြ ထြက္လာတာျဖစ္တယ္။ ၂၀၁၀ တုန္းကဆုိရင္ တရြာလုံးက ကရင္ျဖစ္ရဲ႕သားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဗမာလုိ႔ သုံးလုိက္ေတာ့ မဲေပးလုိ႔မရတဲ့ရြာေတြ ကရင္ေတြ ေနထုိင္တဲ့ေဒသမွာ အဲလုိရြာမ်ဳိးေတြ သုံးေလးရြာေလာက္ကုိ ျဖစ္လာတယ္။ အဲလုိျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔လည္း မဲေပးခ်င္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ပူညံပူညံေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းအရာကလည္း နည္းနည္းႀကီးလာတယ္။

“အန္တီတုိ႔လူမ်ဳိးမွာဆုိရင္ ေနာ္တုိ႔၊ ေစာတုိ႔၊ နန္႔တုိ႔၊ စတုိ႔၊ မန္းတုိ႔ဆုိတဲ့ သေကၤတေတြေပါ့။ ကုိတုိ႔ ဦးတုိ႔အစား အဲဒီသေကၤတေတြရွိတယ္။ အဲဒီနာမည္ေတြထည့္ဖုိ႔ တခ်ဳိ႕ ဒုိ႔ကရင္လူထု ကုိယ္တုိင္က နားမလည္တာရွိတယ္။ ေနာက္ လ၀က ကလည္း နားမလည္တာရွိတယ္။ ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ ေျပာလုိက္ရင္ ဗမာလုိ႔ ထည့္လုိက္တယ္။ အဲေတာ့ မွတ္ပုံတင္ကတ္ေတြမွာ ဗမာ ဗုဒၶေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါေတြေတာ့ အခုရလာတဲ့ ရလဒ္ေတြမွာ တကယ့္တကယ္ မဲေပးဖုိ႔မွာက်ေတာ့ အခက္ခဲျဖစ္တာေတြေပါ့ေလ။ အဲဒါေတြကုိ သတိထားဖုိ႔လည္း အန္တီတုိ႔ အဓိက လႈံ႔ေဆာ္ေပးတာေပါ့ေနာ္။”

ဆုိေတာ့ အခုန ဒီျပႆ နာေတြ ရွိေနတဲ့အခါက်ေတာ့ လာမယ့္ ဒီ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ေတာ့ ဘယ္လုိ ထိခုိက္နစ္နာမႈေတြ ရွိလာႏုိင္မလဲ။

“၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲက်ေတာ့ အခုနက ဗမာျဖစ္သြားတဲ့ ကရင္လူထုဟာ ကုိယ့္ ကရင္ေရးရာ ၀န္ႀကီးအတြက္ သူတုိ႔ မဲေပးခြင့္ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ကုိ အန္တီတုိ႔ နည္းနည္းေတာ့ ႀကိဳးစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခက္အခဲေတာ့ ရွိပါတယ္။ အန္တီတုိ႔ လ၀က၀န္ႀကီး ဦးခင္ရီနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေျပာထားေျပာထား အဆင့္ဆင့္ ဆင္းတဲ့အခါမွာ၊ ေက်းရြာေတြအထိ ဆင္းတဲ့အခါမွာ နားလည္မႈေတြ၊ လုိက္လုပ္ႏုိင္မႈေတြ အေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ရလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဒီ ၂၀၁၅ အတြက္ေတာ့ အခက္အခဲ ရွိႏုိင္ေသးတယ္။ အခု အန္တီတုိ႔ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳအရဆုိရင္ ရန္ကုန္တုိင္း ေကာ့မႉးၿမိဳ႕နယ္က ရြာတရြာမွာ လူဦးေရ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းက ကရင္မဟုတ္တဲ့ ဗမာေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။ အဲေတာ့ သူတုိ႔ ကရင္ေရးရာ၀န္ႀကီးအတြက္ မဲေပးလုိ႔မရဘူး။ ဒီညီလာခံမွာ အဲဒီအေၾကာင္းေတြကုိ တင္လာၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အေရးႀကီးဆုံးတခ်က္ပါပဲ။”

ႏုိင္ငံေရးပုိင္းမွာေကာ ဘာေတြ တင္လာၾကတာမ်ားလဲ။

“ႏုိင္ငံေရးဘက္ကေတာ့ ေကအန္ယူဘက္က တင္တာလည္းရွိတယ္။ အန္တီတုိ႔ဘက္ကလည္း တင္တာရွိတယ္။ အကုန္အလြတ္မရဘူး။”

ပညာေရးပုိင္းမွာက်ေတာ့ေကာ ဘယ္လုိအခက္အမ်ဳိးေတြ တင္လာတာမ်ားလဲ။

“အခုျဖစ္ေနတဲ့ အခက္အခဲကေတာ့ လက္ရွိ ကရင္စာေပသင္ၾကားခြင့္ ေပးလာၿပီ။ ေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေျမာင္းျမ၊ ပန္းတေနာ္ အဲဒီဘက္မွာ ေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲက သူက ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပ သင္ခြင့္ေပးတယ္လုိ႔ သတ္မွတ္လုိက္တာေပါ့ေနာ္။ ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပ သင္တဲ့အခါမွာ ကေလးေတြကလည္း ဘယ္လုိျဖစ္လာလဲဆုိေတာ့ ၄ တန္းကလည္း အစုိးရစစ္၊ ၈ တန္းကလည္း အစုိးရစစ္ ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ မိဘေတြက ႐ုိး႐ုိး ကုိယ့္အတန္းဟာကုိပဲ အမွတ္မ်ားေစခ်င္ၾကတာ။ အဲလုိ ျဖစ္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ သင္ၾကားေရးမွာ နည္းနည္း အခက္အခဲ ရွိတာေပါ့။ ဒါက ေက်ာင္းသားေတြဘက္က ျပႆ နာ။ ေက်ာင္းသားေတြအားလုံး မသင္ႏုိင္ဘူးေပါ့။

“ေနာက္တခါ ဆရာေတြဘက္က က်ေတာ့လည္း သင္လုိ႔ရၿပီဆုိတာနဲ႔ သင္ၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဘတ္ဂ်က္ဆုိတာက စကားေျပာလာတယ္။ ဘတ္ဂ်က္ခ်ဖုိ႔က်ေတာ့ ေက်ာင္းသားဘယ္ႏွဦးဆုိရင္ ဆရာဘယ္ႏွဦးသင္မလဲ၊ အဲဒီသင္တဲ့ဆရာဟာ သင္တန္းဆင္းၿပီးသား ျဖစ္ရမယ္။ သူသည္ ကရင္စာကုိ သင္ၾကားႏုိင္တဲ့လူမ်ဳိး ျဖစ္ရမယ္ဆုိတဲ့ သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ကေလးေတြ ရွိရမယ္။ သက္ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႉးေတြအထိ အန္တီတုိ႔ဆင္းၿပီး လုပ္ေပးရမယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႉးေတြက နားလည္မႈရွိစြာနဲ႔ ၀ုိင္းကူညီေပးတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္တယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဒီႏွစ္ဘတ္ဂ်က္ထဲမွာ ဒီပုိက္ဆံပါရမယ္ေပါ့။ အဲဒါမွ ဆရာမတေယာက္က တနာရီ တခ်ိန္ဆုိရင္ ေငြ ၃ ေသာင္းရမယ့္ သေဘာရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ အဲဒါက နည္းနည္းအခက္အခဲရွိတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာဆုိရင္ အေစာပုိင္းက ၃ ေသာင္းရၿပီး ေနာက္ပုိင္း ၁ ေသာင္းခြဲရတဲ့ဟာမ်ဳိး စတဲ့ အခက္အခဲျဖစ္တယ္။ ဆုိေတာ့ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ နားလည္မႈလြဲတာေတြရွိတယ္။”

ဒီကရင္အမ်ဳိးသားအႀကိဳညီလာခံရဲ႕ ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ ကရင္အမ်ဳိးသားညီလာခံကုိ ျပန္က်င္းပဖုိ႔ အဖြဲ႔တခုကုိ ဖြဲ႔စည္းလုိက္တယ္လု႔ိ ပါရွိပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီအဖြဲ႔ကေနၿပီးေတာ့ ညီလာခံကုိ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ျပန္က်င္းပဖုိ႔ လုပ္ေဆာင္မႈရွိသလဲ။

“ဒီပြဲက တကယ္ေတာ့ အန္တီတုိ႔ ေကယူပီစီထဲက ေကာ္မတီ၀င္ေတြပဲ ၀ုိင္းလုပ္ေနၾကတာေပါ့ေနာ္။ အန္တီတုိ႔ ညီလာခံမွာ ၀ုိင္းေဆြးေႏြးထားတဲ့ အခ်က္ေတြရွိတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ပညာရွင္ေတြ၊ အေတြ႔အႀကံဳရွိတဲ့ လူေတြနဲ႔ ျပန္ၿပီး အစည္းအေ၀းေတြ ထုိင္ရဦးမယ္။ အဲဒီကရလာတဲ့ ရလဒ္ေတြနဲ႔ အႀကိဳညီလာခံကုိ ေနာက္ထပ္တခု က်င္းပပါမယ္။ ဒီတေခါက္လုပ္တဲ့အခါမွာ အခုေဆြးေႏြးထားတဲ့ စာတန္းေတြကုိပဲ ျပန္ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းမယ့္ ညီလာခံေပါ့ေနာ္။ အဲဒါကေတာ့ ႏုိ၀င္ဘာလေလာက္ကုိ မွန္းပါတယ္။ ေနာက္ညီလာခံႀကီးကေတာ့ ေနာက္ဆုံး ဖုိင္နယ္ေပါ့။ အဲဒါကေတာ့ အန္စီေအ ထုိးၿပီးလုိ႔ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္တဲ့အခါက်လုိ႔ရွိရင္ အန္တီတုိ႔ ကရင္လူထုရဲ႕ အသံကေတာ့ ဒါပါပဲဆုိၿပီးေတာ့ သြားမယ့္ကုိယ္စားလွယ္ေတြကုိ ေပးလုိက္မွာပါ။ ေပးလုိက္မယ့္ အခ်က္အလက္ေတြကေတာ့ ေနာက္ဆုံးဖုိင္နယ္ကေတာ့ ေရွ႕ႏွစ္ေလာက္မွာမွ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။”

အန္စီေအနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကရင္လူထုေတြရဲ႕အျမင္ ဘယ္လုိရွိလဲ။ ဒီညီလာခံမွာ ဘာေတြၾကားရတာမ်ဳိးရွိလဲ။

“သူတုိ႔အမ်ားစုကေတာ့ တတ္ႏုိင္သေလာက္ေတာ့ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔အစည္းေတြက ညီညီညာညာနဲ႔ လက္မွတ္ထုိးၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈကုိလည္း တၿပိဳင္နက္တည္း အတူတူ ေျပာေစခ်င္တဲ့ဆႏၵ မ်ားပါတယ္။ အန္တီတုိ႔ မဲခြဲဆုံးျဖတ္တာေတြေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ျမန္ျမန္လုပ္ေစခ်င္တဲ့လူေတြလည္း ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း အခ်ိန္နည္းနည္း ယူေစခ်င္တဲ့လူလည္း ရွိပါတယ္။ အန္တီထင္ပါတယ္၊ အန္တီတုိ႔ အခ်ိန္ေတာ့ နည္းနည္း ယူရပါလိမ့္မယ္။”

ဒီအန္စီေအ လက္မွတ္ထုိးပြဲက ေနာက္တက္လာမယ့္ အစုိးရက်မွျဖစ္မလား၊ ဒီအစုိးရမွာ ျဖစ္မွာလား၊ ညီလာခံတက္သူေတြက ဘယ္လုိျဖစ္ေစခ်င္ၾကလဲ။

“အဲဒါကလည္း ႏွစ္ပုိင္းလုိမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ဒီေရြးေကာက္ပြဲ မၿပီးခင္ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဒီၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ စတင္ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ သမၼတႀကီးရဲ႕အခ်ိန္မွာ တခ်ဳိ႕လည္း ျဖစ္လုိက္ေစခ်င္တာေပါ့ေနာ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေနာက္တက္လာမယ့္လူရဲ႕ အေျခအေနက ဘာမွန္းမသိဘူးေပါ့။ တကယ္လုိ႔ သေဘာထားတင္းမာတဲ့လူ တက္လာလုိ႔ရွိရင္ တုိက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္မွာလည္း စုိးၾကတယ္။ စုိးၾကတယ္ဆုိေတာ့ ေရွ႕ႏွစ္ဆန္းထဲမွာေတာ့ ျဖစ္ေအာင္လုပ္လိမ့္မယ္လုိ႔ အန္တီထင္ပါတယ္။”

တျခားေကာ ဘာေျပာခ်င္တာ ရွိဦးမလဲ။

“အန္တီအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာက အန္တီတုိ႔ အဖြဲ႔က ကရင္အမ်ဳိးသားအခ်င္းခ်င္း စည္း႐ုံးေရး အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါၿပီးေတာ့မွ သူမ်ားနဲ႔ ဆက္ေျပာရတာ ပုိေကာင္းပါတယ္။ အမ်ဳိးသား အခ်င္းခ်င္း စည္း႐ုံးေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္ၾကမယ္။ အနာဂတ္ဘ၀ သာယာလွပဖုိ႔ အတြက္ေပါ့ေနာ္။ တုိင္းရင္းသားေတြကလည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူ ေနႏုိင္ၿပီဆုိရင္ တုိင္းျပည္ႀကီးကလည္း သာယာလွပမွာပဲေလ။ အဲဒါကုိပဲ အဓိက ရည္စူးလုပ္ၾကဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ အန္တီ ထင္တယ္။ အဲေတာ့ ကုိယ့္အတြင္းမွာပဲ ေအးခ်မ္းမႈရေအာင္ အရင္ရွာမယ္။ ၿပီးေတာ့မွပဲ တတုိင္းျပည္လုံး ေအးခ်မ္းေအာင္ လုပ္သင့္တယ္လုိ႔ အန္တီထင္ပါတယ္။”

အျပည့္အစံုသို ့....

DVB - ကရင္ျပညနယ္စီမံကိန္းေတြ ကရင္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕သေဘာထားကို အေျခခံျပီးလုပ္ဖို႔




Type the rest of your post here.

အျပည့္အစံုသို ့....

Sunday, July 5, 2015

ႏိုင္ငံအမည္၊ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ျပသာနာ

ျငိမ္းခ်မ္းေအး

■ ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ၾကားရေလ့ရွိတဲ့ ‘ျမန္မာ (Myanmar) ေဟ့’ က တိုင္းျပည္တခုလံုးကို ကိုယ္စားျပဳပါရဲ႕လား

အသက္ ၂၀ ႏွစ္ေအာက္ ဖီဖာကမၻာ့ဖလားေဘာလံုးပြဲ (နယူးဇီလန္) နဲ႔ ၂၈ ႀကိမ္ေျမာက္ အေရွ႕ေတာင္အာရွအားကစားပြဲ (စင္ကာပူ) အသက္ ၂၃ ႏွစ္ေအာက္ ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ျမန္မာလူငယ္ေဘာလံုးအသင္းေတြ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကၿပီး ထိုက္သင့္တဲ့ ေျခစြမ္းေတြ ျပႏိုင္၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြရကာ ေဘာလံုးဝါသနာႀကီးလွတဲ့ ျမန္မာပရိသတ္ေတြၾကားမွာ သည္းေျခႀကိဳက္ ေရပန္းစားခဲ့တယ္။ ဒီလိုေဘာလံုးအားကစားကို သဲႀကီးမဲႀကီးအားေပးမႈနဲ႔အတူ Myanmar (ျမန္မာ) ဆိုတဲ့ တရားဝင္ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ နာမည္ဟာလည္း ေဒသတြင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ရုပ္သံသတင္းမီဒီယာေတြမွာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျမင္ခဲ့ရသလို တိုင္းျပည္းနာမည္လည္း လူသိမ်ား၊ ႏိုင္ငံဂုဏ္လည္း ပိုတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မတူကြဲျပားတဲ့ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာစံု ရာစုႏွစ္ေတြခ်ီ မွီတင္းေနထိုင္လာခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕လက္ရွိနာမည္ဟာ ျပည္ေထာင္စုအတြင္းက လူမ်ိဳးစုစံုကို ဘယ္ေလာက္ ကိုယ္စားျပဳႏိုင္ပါသလဲ။ ဒီအပတ္ တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး အမည္ ေဝါဟာရ ဇာစ္ျမစ္မ်ားနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုျပႆနာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။

■ ‘ျမန္မာ (Myanmar) ႏွင့္ ဗမာ (Burma) ဆိုတာ

ႏိုင္ငံရဲ႕အမည္နာမမွာ ႏိုင္ငံေရးသေဘာအရ အဓိက အေလးနက္ထား စဥ္းစားရမယ့္အခ်က္က တိုင္းျပည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ စြဲကပ္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ျပႆနာနဲ႔ သက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ အေၾကာင္းက ႏိုင္ငံကို ေခၚေဝၚညႊန္းဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ မူကြဲႏွစ္မ်ိဳးစလံုး၊ ျမန္မာ (Myanmar) နဲ႔ ဗမာ (Burma) ဟာ ႏိုင္ငံမွာ ေရွးပေဝသဏီကတည္းက ဓားမဦးခ်အေျခခ်ေနထိုင္လာခဲ့တဲ့ ျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ အျခားတိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုအားလံုးရဲ႕ ျဖစ္တည္တည္ရွိမႈ (Idenity ) ကို ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မႈ အားနည္းေနလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္းကို အက်ယ္ တင္ျပပါမယ္။

လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦး ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီေခတ္၊ စစ္တပ္ႀကီးစိုးတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၊ မဆလ တပါတီ အာဏာရွင္ေခတ္ေတြမွာ ေခၚေဝၚခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံနာမည္ ျမန္မာလို ‘ျမန္မာ’၊ အဂၤလိပ္လို ‘Burma’ နဲ႔ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရေခတ္တေလွ်ာက္နဲ႔ လက္ရွိအခ်ိန္ထိ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ျမန္မာလို ‘ျမန္မာ’၊ အဂၤလိပ္လို ‘Myanmar’ ႏွစ္ခုစလံုးဟာ ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး တမ်ိဳးတည္းကိုသာ အဓိက ညႊန္းဆိုႏိုင္တဲ့အတြက္ ေရွးပေဒသရာဇ္ သက္ဦးဆံပိုင္ စစ္ဘုရင္ေခတ္ေတြလို အင္အားႀကီး၊ အေရအေတြက္မ်ားသူ ဦးေဆာင္ျခယ္လွယ္စတမ္း လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ (Chauvinism) ပံုေဆာင္၊ တိုင္းျပည္ကို ျမန္မာလူမ်ိဳးတစုတည္းကသာ ပိုင္သလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီသေဘာဟာ ခြင့္တူညီမွ် ဝါဒျဖဴစင္တဲ့ တကယ့္ ျပည္ေထာင္စုစနစ္ ပီပီျပင္ျပင္ တည္ေဆာက္လိုရင္ အေလးအနက္ထား စဥ္းစားရမယ့္ အခ်က္တခုပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ မူကြဲႏွစ္ခုစလုံး ရဲ႕ ႏိုင္ငံနာမည္ ျမန္မာလိုအခၚ ‘ျမန္မာ’ ဟာ ျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ တိုင္းရင္းသား အားလံုးနဲ႔ သမိုင္း အစဥ္အဆက္ ဘယ္လို႔မွ ဆက္ႏြယ္မႈ မရွိခဲ့ဘူး။ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီမျဖစ္ခင္အထိ လက္ရွိႏိုင္ငံနယ္နမိတ္အတြင္း ေနထိုင္ေနတဲ့ ျမန္မာ အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ အျပန္အလွန္ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ အင္ပါယာ ခ်ဲ႕ထြင္မႈသေဘာအရ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ရတဲ့ ကာလေတြရွိေသာ္ျငားလည္း တကယ့္သေဘာအေနနဲ႔က သီးသန္႔ပေဒသရာဇ္ ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံေလးမ်ားအသြင္ ကိုယ့္ထီး၊ ကိုယ့္နန္းနဲ႔ေနခဲ့ၾကတဲ့ အတြက္ ‘ျမန္မာႏိုင္ငံ’ ဆိုတဲ့ အေခၚဟာ အျခားတိုင္းရင္းသားအားလံုးနဲ႔ ပတ္သက္စရာအေၾကာင္းလည္းမရွိပါဘူး။ ဥပမာ - ပေဒသရာဇ္ေခတ္တေလွ်ာက္ ျမန္မာက အင္အားသာတဲ့ အခ်ိန္မွာ မြန္ႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံလက္ေအာက္မွာေရာက္ေနၿပီး မြန္အင္အားသာတဲ့ အခါမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ မြန္ႏိုင္ငံလက္ေအာက္မွာ ေရာက္ေနျခင္း သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

■ ကနဦး လူမ်ိဳးနဲ႔တိုင္းျပည္ အမည္

ျမန္မာစကား အေရး/အေျပာ ႏွစ္ခုစလံုးမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ေခၚတဲ့ အေခၚအေဝၚဟာ ‘ျမန္မာ’ နဲ႔ ‘ဗမာ’ ဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးေရာ ေရာေနပါတယ္။ ေယဘုယ်သေဘာအရ ‘ျမန္မာ’ ကို အေရးမွာသံုးေလ့ရွိၿပီး အေျပာမွာေတာ့ ‘ဗမာ’ လို႔သံုးၾကတယ္။ ဒါဟာ အျခားေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ဘာသာစကားမ်ားမွာလည္းေတြ႕ႏိုင္တဲ့ အေရးနဲ႔အဖတ္ အဓိပၸာယ္တူ စကားလံုးတခ်ိဳ႕ကို 'ေရးေတာ့အမွန္၊ ဖတ္ေတာ့ အသံ’ ဆိုတဲ့ သေဘာကြဲေနျခင္းပါ။ ခုအေခၚ ျမန္မာ (ဗမာ) ျဖစ္လာမယ့္ သူေတြဟာ လက္ရွိႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ အေရွ႕ဘက္ေတာင္ေပၚေဒသမွ အလယ္ပိုင္း ေျမျပန္႔ကို ၉ ရာစုဝန္းက်င္မွာ ဝင္ခဲ့တယ္၊ ပုဂံမွာ အေျချပဳၾကတယ္။ အသစ္ဝင္လာသူေတြကို ေျမျပန္႔မွာ ေရွးဦးရွိေနၿပီးျဖစ္တဲ့ မြန္ေတြက မရမာ/မိုင္းရ္မာ (Mirma/Mranma) လို႔ေခၚခဲ့တယ္။ ဒီအခ်က္ကို လက္ရွိအခ်ိန္အထိ က်န္ရွိေနေသးတဲ့အထဲက ေရွးအက်ဆံုး မြန္ဘာသာနဲ႔ ေရးထားတဲ့ မြန္ေက်ာက္စာ (၁၁၀၂) မွာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

ေရွးျမန္မာေတြ အလယ္ပိုင္းကို အေျခခ်ေနထိုင္ၿပီးေနာက္ ပ်ဴ၊ မြန္ေတြထံကတဆင့္ အိႏၵိယအကၡရာကို အေျခခံတဲ့ စာေပကို ေမြးစားယူ ရလာလို႔ ကိုယ္တိုင္မွတ္တမ္းေတြ ေရးလာႏိုင္ရာမွာလည္း လူမ်ိဳးနာမည္ကို မြန္ေတြေခၚတဲ့နာမည္အတိုင္း မရမာ/မိုင္းရ္မာ (Mirma/Mranma) လို႔ပဲ သံုးခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုလက္ရွိရွာေဖြေတြ႕ရွိလို႔ရတဲ့ အထဲက (နာမည္အေခၚနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့) ေရွးအက်ဆံုး ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ေရးထိုးထားတဲ့ ျမန္မာေက်ာက္စာ (၁၁၉၀) မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာဘာသာစကားမွာ ရေကာက္သံ ‘ရ (Ra )’ သံ ထည့္ရြတ္တာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ အတြက္ ‘မရမာ/မိုင္းရ္မာ (Mirma/Mranma)’ ကေန ‘ျမမၼာ/ျမန္မာ (Myanmar)’ ဆိုၿပီး လက္ရွိသိတဲ့ လူမ်ိဳးနာမည္ “ျမန္မာ” အျဖစ္ ေျပာင္းသြားခဲ့ပါတယ္။

ေရွးျမန္မာေတြဟာ ပ်ဴ၊ မြန္၊ အိႏၵိယတို႔ဆီကေန ယဥ္ေက်းမႈ၊ စာေပ တင္သာမက ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ ဘာသာတရားပါ ရရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ဆက္ႏြယ္တဲ့ ‘ျဗဟၼာ’ က ဆင္းသက္တဲ့သေဘာ ‘ျဗဟၼာ’ လူမ်ိဳး၊ အဲဒီကတဆင့္ ‘ဗမာ’ လူမ်ိဳးဆိုၿပီး လူမ်ိဳး နာမည္ အသစ္ မူကြဲ တမ်ိဳးအေနနဲ႔လည္း ထပ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ‘ဗမာ’ ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးအေခၚအသစ္ ထပ္ေပၚလာျခင္းက ဘာသာေဗဒ သေဘာ၊ အသံထြက္ စနစ္ ေျပာင္းလဲပံုနဲ႔ ဆက္စပ္ဟန္ရွိပါတယ္။ မည္သို႔ဆိုေစ ေလာေလာဆယ္ ေတြ႕ရွိရတဲ့ သမိုင္း ေက်ာက္စာအေထာက္အထား၊ သုေတသနမ်ားအရ ေရွးျမန္မာေတြ ေျမျပန္႔ကို စဝင္လာခဲ့တဲ့ သမိုင္းမွတ္တမ္းရွိခ်ိန္ကတည္းက ‘ျမန္မာ’ လို႔သာ ေခၚတဲ့အတြက္ လူမ်ိဳးနာမည္ အေနနဲ႔ ‘ျမန္မာ’ က မူလ၊ ‘ဗမာ’ က ဆင့္ပြားျဖစ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။

ေရွးျမန္မာေတြ ေျမျပန္႔ကို စဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံမရွိေသးဘူးဆိုတာကိုလည္းထည့္စဥ္းစားရပါမယ္။ ေနာက္ပိုင္း အင္အားႀကီးမားလာၿပီး ပုဂံ ပေဒသရာဇ္ စစ္လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ အင္ပါယာကို ခ်ဲ႕ထြင္ရင္းနဲ႔ ပုဂံလက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ပထမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ေက်ာက္စာမွတ္တမ္းမ်ားမွာ ႏိုင္ငံကို ‘ျမန္မာျပည္’ လို႕ တိုက္ရိုက္တပ္ေခၚတာကို နရပတိစည္သူ/ဒုတိယစည္သူ (၁၁၆၅-၁၂၁၁) ရဲ႕ ေျမး၊ ေဇယ်သိခၤေခၚ နန္းေတာင္းမ်ားမင္း (ထီးလိုမင္းလို မင္း) ရဲ႕ သား၊ က်စြာမင္း (၁၂၃၄-၁၂၅၀) လက္ထက္က ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ေရးထိုးခဲ့တဲ့ ေက်ာက္စာ မွတ္တမ္း (တြဲလ်က္ ဓာတ္ပံုတြင္ ရႈ) မွာ အထင္အရွားေတြ႕ႏိုင္တယ္။

ေနာက္ပိုင္း ေခတ္ေတြမွာလည္း ႏိုင္ငံနာမည္ကို ဒီသေဘာမ်ိဳး ပဲေခၚခဲ့ေၾကာင္း သမိုင္းအေထာက္အထားေတြရွိပါတယ္။ ဥပမာ - ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ မင္းတုန္းမင္း (၁၈၀၈-၁၈၇၈) က သူဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ ဘုရင္ဆိုၿပီး ညႊန္းဆိုခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ မင္းတုန္းေခတ္ ျမန္မာကုန္းေဘာင္အင္ပါယာဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳး တမ်ိဳးတည္းေနထိုင္တဲ့ ေနရာမ်ားထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအေခၚအေဝၚဟာ အျခားတိုင္းရင္းလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးနဲ႔ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳႀကီးဝါဒ သေဘာ ပေဒသရာဇ္အေခၚ သက္သက္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳပါ။ အဲဒီေခတ္အေျခအေန၊ စနစ္နဲ႔ အေတြးအေခၚအရ ႏိုင္ငံနာမည္ကို လူအမ်ားစု အေျချပဳ ‘ျမန္မာ’ တပ္ေခၚခဲ့ျခင္းဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္လို တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအားလံုး မူရင္း ရရွိခဲ့တဲ့ အခြင့္အေရးေတြအတိုင္း သာတူညီမွ် ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လံုးလံုး မသင့္ေလ်ာ္ေတာ့ပါ။

■ ဒို႔ဗမာ အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈႀကီးရဲ႕ မူဝါဒ

ဒါေၾကာင့္ ဌာေနတိုင္းရင္းသားအားလံုး (မြန္၊ ျမန္မာ၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း၊ ပအို႔၊ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း အစရွိတဲ့) နဲ႔ ႏိုင္ငံျခားမွလာေရာက္ အေျခခ်ေနထိုင္သူ တရုတ္၊ အိႏၵိယ စတဲ့ လူမ်ိဳးစံု ပူးေပါင္းပါဝင္ခဲ့တဲ့ ကိုလိုနီကၽြန္ဘဝ လြတ္ေျမာက္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈေခတ္မွာ သခင္ဘေသာင္း (၁၉၀၂-၁၉၈၀) ဦးေဆာင္တဲ့ လူမ်ိဳးစံု ပါဝင္တဲ့ ေရွးသခင္ႀကီးေတြရဲ႕ ‘ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုးႀကီး’ က တႏိုင္လံုးမွာ ရွိတဲ့ လူမ်ိဳးအသီးသီးရဲ႕ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ႏိုးၾကားလာေစဖို႔ ႏိႈးေဆာ္ရာမွာ ဒီႏိုင္ငံဟာ ‘ျမန္မာ’ ႏိုင္ငံမဟုတ္၊ ‘ျမန္မာ’ တမ်ိဳးတည္းမပိုင္၊ ‘ျမန္မာ’ အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား အားလံုးနဲ႔ လူနည္းစု လူမ်ိဳးစုမ်ား ပိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့အတြက္ ‘ဗမာ’ ႏိုင္ငံ လုိ႔သာ ေခၚဆိုရမယ္ ဆိုၿပီး ‘ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုး ေၾကညာစာတမ္း’ မွာ အတိအလင္း ေရးသား တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။

အဖြဲ႕အမည္ကိုလည္း အားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္တဲ့ သေဘာ ‘ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုး’ လို႔သာ ေပးခဲ့ၿပီး၊ ‘ဒို႔ျမန္မာအစည္းအရံုး’ လို႔ မေခၚတြင္ေစခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ ျမန္မာအပါဝင္ အျခား လူမ်ိဳးစုမ်ား မွီတင္းေနထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံနာမည္ကို (သမိုင္းအေထာက္အထားနဲ႔ ဘာသာေဗဒ သေဘာအရလည္း ဆီေလ်ာ္တဲ့) ျမန္မာ လူမ်ိဳးနာမည္ အစမူလ ျဖစ္တဲ့ ‘ျမန္မာ’ ကို မသံုးဘဲ ဆင့္ပြားမူ ‘ဗမာ’ ကိုသာ ‘ဒို႕ဗမာအစည္းအရံုးႀကီး’ က သံုးဖို႔ညႊန္းဆိုခဲ့ျခင္း၊ တကယ္ သံုးခဲ့ျခင္းဟာ ျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ အျခားလူမ်ိဳးစုမ်ား အတြက္လည္း (အဲဒီေခတ္အေျခအေနအရ) ေက်နပ္လက္ခံစရာ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ‘ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုး’ က ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ သခင္ႀကီးတြင္ ႏိုင္ငံမွာ ပထမဆံုး အာဏာစရတဲ့ ဂ်ပန္ေခတ္မွာလည္း ႏိုင္ငံရဲ႕ တရားဝင္ နာမည္ဟာ ‘ဗမာႏိုင္ငံေတာ္’ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

■ လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္မွာ ျပန္အသက္ဝင္လာတဲ့ ပေဒသရာဇ္ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ အသံုးအႏႈန္း

ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီး ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီဘဝက လြတ္ေျမာက္၊ အျပည့္အဝလြတ္လပ္ေရးယူတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ‘ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုး’ ေခတ္က တည္ေဆာက္ထားႏိုင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာနဲ႔ အျခား လူမ်ိဳးစုတိုင္းရင္းသားမ်ား ရဲ႕ စည္းလံုးညီညြတ္၊ သာတူညီမွ်၊ ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ စိတ္ဓာတ္နဲ႔အႏွစ္သေဘာေတြဟာ နယ္ခ်ဲ႕ရဲ႕ ေသြးထိုးမႈ၊ ဘက္ႏွစ္ဖက္စလံုးရဲ႕ လူမ်ိဳးေရး သူငယ္နာမစင္မႈနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး သေဘာေတြေၾကာင့္ ေမွးမွိန္သြားခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ ပထမဆံုး ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ (၁၉၄၇) မွာကိုက ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ မွ်တတဲ့ ျပည္နယ္၊ အာဏာ၊ ခြဲေဝမႈ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး သေဘာနဲ႕ အႀကိဳသေဘာတူညီထားခဲ့တဲ့ ပင္လံုကတိကဝတ္ေတြကို အျပည့္အဝ မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ေရွးယခင္ ပေဒသရာဇ္ေခတ္မွာကတည္းက အျပန္အလွန္ အင္ပါယာခ်ဲ႕ထြင္မႈေၾကာင့္ အရင္းတည္ခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးစုခ်င္း မယံုၾကည္ႏိုင္မႈ သံသယနဲ႔အမုန္းဟာ ျပန္လည္ အသက္ဝင္လာခဲ့ပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရး ရရခ်င္းမွာ ျမန္မာအမ်ာစုနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အစိုးရနဲ႔ တခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးစုေတြနဲ႔လည္း စတင္ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဥပမာ - ကရင္။ ကရင္နဲ႔က ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ပထမအႀကိမ္ အဂၤလိပ္ အဆုတ္မွာကတည္းက လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡေတြ ရွိခဲ့တယ္။ တကယ္ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလံုး လူမ်ိဳးေရး အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းမႈေတြအျပင္ အထက္က ဆိုခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသဘာနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မတည္ေထာင္ႏိုင္ျခင္း သေဘာေတြေၾကာင့္ စစ္ပြဲ အသြင္ထိျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလို လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦး ဝါဒေရးရာ စစ္ပြဲ၊ ႏိုင္ငံေရး/လူမ်ိဳးေရးရာသေဘာေဆာင္တဲ့ စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္ ‘တိုင္းျပည္ကႏုႏု မုန္တိုင္းကထန္ထန္’ ျဖစ္ေနတဲ့ကာလ၊ ျမန္မာနဲ႔အျခား တိုင္းရင္းသာမ်ားအၾကား ႏိုင္ငံေရး သေဘာမတူညီမႈ အျပည့္အဝ ညွိမရေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူမ်ိဳးႀကီး ဝါဒသေဘာေဆာင္တဲ့၊ အမ်ားစု ျမန္မာေတြကိုသာ ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံနာမည္ ‘ျမန္မာ’ ဟာလည္း ျပည္လည္ အသက္ဝင္ ႏိုင္ငံရဲ႕ တရားဝင္ျပ႒ာန္းခံ အမည္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။

လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ေခတ္ဦး ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီအစိုးရဟာ တိုင္းရင္းသားေတြကို အထိုက္အေလ်ာက္ ေနရာေပးပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒအရ ႏိုင္ငံ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အာဏာမရွိတဲ့ သမၼတရာထူးေတြဟာ တိုင္းရင္းသားေတြခ်ည္း ရခဲ့တယ္။ တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရးကို ေလးစားတယ္လို႔ဆိုႏိုင္ေပမဲ့ အထက္မွာဆိုခဲ့သလို ရႈပ္ေထြးေနတဲ့ ေမြးကင္းစတိုင္းျပည္မွာ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ ပင္လံု အႏွစ္သာရဟာ အျပည့္အဝ မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အျပင္ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ သေဘာေဆာင္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ရဲ႕ အာဏာနဲ႔လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ဝင္ေရာက္ျခယ္လွယ္လိုျခင္း၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕အရင္းအျမစ္မ်ားကို မွ်တစြာ မခြဲေဝျခင္း သေဘာေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အေျခတည္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒဟာ ေခတ္ဦး ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ အဓိက မက်င့္သံုး၊ မရွင္သန္ခဲ့ေပမဲ့ အာဏာရပါတီရဲ႕ စစ္တပ္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အစိတ္အပိုင္း တခ်ိဳ႕မွာေတာ့ လူမ်ိဳးႀကီးအေတြးအေခၚေတြကို စတင္ေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း သမိုင္းမွန္ျပန္လွန္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။

■ စစ္ဝါဒီမ်ားရဲ႕ သမိုင္းလိမ္

တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာက္ထဲလံုးလံုးက်ေစခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ စတင္က်င့္သံုးတဲ့ ကာလမွာေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ဟာ လူအမ်ားစုေထာက္ခံမႈကို ရႏိုင္ဖို႔အတြက္ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္ကာ တမ်ိဳး၊ တဘာသာ ဗဟိုျပဳ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ သေဘာတရားေတြကို စိတ္ႀကိဳက္ဖန္တီးထားတဲ့ စာေပ၊ ရုပ္ရွင္၊ သမိုင္း၊ ပညာေရးစနစ္ စတဲ့ လူထုဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရး ၾကားခံေတြမွာ အႀကီးအက်ယ္ သြတ္သြင္းေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား ျပႆနာ ပိုမို အျမစ္တြယ္ ေျဖရွင္းမရ ျဖစ္ခဲ့မႈနဲ႔အတူ အက်ိဳးဆက္မ်ားစြာထဲက တခုကေတာ့ ႏိုင္ငံ နဲ႔အမ်ားစုရွိတဲ့ လူမ်ိဳးရဲ႕နာမည္ဟာ မူရင္းအမွန္နဲ႔ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံကို ‘ျမန္မာ’၊ လူမ်ိဳးကို ‘ဗမာ’ ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံကို ‘ျမန္မာ’ လူမ်ိဴးသာသီးသန္႔ ကိုယ္စားျပဳတဲ့ နာမည္ သံုးသလို၊ လူမ်ိဳးနာမည္ကိုလည္း ဒုတိယမူကြဲ ‘ဗမာ’ အျဖစ္သတ္မွတ္ျခင္းျဖင့္ အမွန္တရားဟာ ေျပာင္းျပန္လုပ္၊ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ ဇာတ္သြင္းျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ စစ္ဝါဒီေတြလက္ရွိအခ်ိန္အထိ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔၊ မွားေၾကာင္းဝန္မခံႏိုင္ေသးဘဲ မ်ိဳးဆက္သစ္ကို ဆက္မိႈင္းတိုက္ အယံုသြင္းထားတဲ့ ႏိုင္ငံနာမည္နဲ႔ လူမ်ိဳး နာမည္ ျမန္မာလို အေခၚရဲ႕ သမိုင္းမွန္ပါပဲ။

ႏိုင္ငံနာမည္ အဂၤလိပ္လို အေခၚကို ‘Burma’ ကေန ‘Myanmar’ လို႔လည္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားပဲ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ၁၉၈၉ နဝတ စစ္အစိုးရေခတ္မွာပါ။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္း ေရွ႕တန္းက ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေၾကား အဖြဲ႕တည္ေထာင္မႈအကြဲ (ဗကသ/မကသ အကြဲ) ကို ပိုမို သပ္သွ်ိဳေသြးထိုးလိုစိတ္ တခုတည္းနဲ႔ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗိုလ္ေနဝင္း အေမြခံ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ဟာ ပညာရွင္ေတြပါတဲ့ ေကာ္မရွင္တခုဖြဲ႕ၿပီး ဇြတ္အတင္း ေျပာင္းေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေကာ္မရွင္က ႏိုင္ငံနာမည္ကို အဂၤလိပ္လို ‘Myanmar’ လို႔သာ ေခၚသင့္ေၾကာင္း အေျခအျမစ္မရွိ၊ မခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ (၃) ခ်က္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီထဲက မခိုင္လံုဆံုးအခ်က္က ေတာ့ ျမန္မာလို ႏိုင္ငံနာမည္ ‘ျမန္မာ’ ဟာ တိုင္းရင္းသားအားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လိုမွာလည္း ျမန္မာ အသံထြက္ကို တိုက္ရိုက္္ အဂၤလိပ္စာလံုးေပါင္းတဲ့ ‘Myanmar’ လို႔သာ သံုးမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အထက္မွာ ေဆြးေႏြးခဲ့သလို ျမန္မာလို ‘ျမန္မာ’ ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာ တိုင္းရင္းသားအားလံုးကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ကိုယ္စားမျပဳႏိုင္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္လို ‘Myanmar’ ဟာလည္း တိုင္းရင္းသားအားလံုးကို ညႊန္းဆိုနိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ အစဥ္အဆက္ ႏိုင္ငံနာမည္ကို ‘Burma’ လို႔ပဲ သံုးစြဲလာခဲ့တယ္။ ဗမာႏိုင္ငံသားအားလံုးပါဝင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကိုလည္း အဂၤလိပ္လို ‘Burma’ လို႔ပဲ တပ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ - ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြရဲ႕ အဂၤလိပ္အမည္ဟာ BIA, BDA ပါ၊ MIA, MDA မဟုတ္ပါ။ စစ္အစိုးရတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ‘မဆလ’ ပါတီ ကိုယ္တိုင္လည္း အဂၤလိပ္အမည္ကို ‘BSPP’ လို႔သာ ‘Burma’ နာမည္ သံုးခဲ့ပါတယ္။

■ Burma နာမည္ရဲ႕ ေနာက္ခံသမိုင္း

ႏိုင္ငံနာမည္ အဂၤလိပ္လို ‘Burma’ ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းဟာ ကိုလိုနီ ျဖစ္ခဲ့ျခင္းက အစျပဳခဲ့ပါတယ္။ စကားလံုးရဲ႕ မူရင္းနဲ႔ေရွ႕ကြင္းဆက္သေဘာကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္က လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ စတင္ထိစပ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြကတည္းက ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယကလူမ်ိဳးေတြက ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြကို ဗရမာ/ျဗဟၼာ (စာကို ဘာရမီ) လို႔ေခၚၾကတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြ ကိုယ့္ဘာသာညႊန္းဆိုတဲ့ စကား (စာေပ မဟုတ္) ကို ႏိုင္ငံျခားသားေတြက သူတို႔နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အသံထြက္နဲ႔ ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သလို၊ ျဗဟၼာအယူအဆကို လက္ခံတဲ့ လူမ်ိဳးေတြလို႔ ညႊန္းဆို ေခၚေဝၚျခင္းလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ အိႏၵိယ အေခၚကို ၁၆/၁၇ ရာစုေလာက္မွာ ပူတေက (ေပၚတူဂီ) လူမ်ိဳးေတြက ေမြးစားၿပီး ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြကို သူတို႔ အသံထြက္နဲ႔ဘာမင္နီယား (Birmania) လို႔ေခၚခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေခၚကိုပဲ အဂၤလိပ္ေတြက ၁၈ ရာစု ေလာက္မွာ ထပ္မံေမြးစားၿပီး ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြ ေနထိုင္တဲ့ ေနရာဟာ ဗမာ/ဘားမား (Burma) ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ မူလအဂၤလိပ္စာလံုးေပါင္းမွာ ‘Burma’ ဆိုတာအျပင္ မူကြဲေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိခဲ့တယ္။ (ဥပမာ - Bermah, Birmah, Brama, Burmah။)၊

ေနာက္ပိုင္းက်မွ ‘Burma’ က အတည္ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ကိုလိုနီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း နိုင္ငံနာမည္ဟာ ‘Burma’ အျဖစ္ တရားဝင္ ရံုးသံုး အေခၚျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ လူမ်ိဳးကိုေတာ့ ‘Burman’ လို႔ သံုးပါတယ္။ ‘Burmese’ ဆိုရင္ ဗမာျပည္က ျမန္မာအပါအဝင္ လူမ်ိဳးစု အားလံုးလို႔ ရည္ညႊန္းၾကပါတယ္။ ဒါေတြကို ကိုလိုနီေခတ္ အဂၤလိပ္လိုေရး ေခတ္ၿပိဳင္ မွတ္တမ္းေတြ၊ ဝတၳဳေတြ၊ အစိုးရ ျပန္တမ္းေတြမွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားတိုင္းက ျမန္မာ (ဗမာ) လူမ်ိဳးေတြကို ေခၚရင္ သူတို႔ၾကားရတဲ့ စကားသံ ‘ဗမာ’ ကို သူတို႔လွ်ာနဲ႔နီးစပ္တဲ့ အသံထြက္နဲ႔ေခၚဆိုမွာသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ သူတို႔မဖတ္တတ္တဲ့ စာေပအေရးအသားမွာ အမ်ားစုသံုးတဲ့ ‘ျမန္မာ’ ကို အေျချပဳၿပီး မေခၚဆိုႏိုင္တာကို သတိျပဳရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူမ်ိဳးျခားအားလံုးက ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြကို ေခၚတဲ့ ေနရာမွာ စကားသံ ‘ဗမာ’ ကိုပဲ အေျချပဳေခၚတတ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ - ထိုင္းေတြက ျမန္မာ (ဗမာ) ေတြကို “ဖမာ” လို႔ေခၚပါတယ္။

ႏိုင္ငံ နာမည္ ‘Burma’ ျဖစ္ခဲ့ျခင္းသေဘာက ကိုလိုနီစျဖစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္နဲ႔လည္း သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ကိုလိုနီစျဖစ္ခ်ိန္မွာ ျမန္မာကုန္းေဘာင္ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အာဏာဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္က ေနရာအမ်ားစုလို႔ဆိုႏိုင္တဲ့အထိ သက္ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရခိုင္နဲ႔မြန္ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာကုန္းေဘာင္မင္း ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ေအာက္ကို လံုးလံုးေရာက္ေနၿပီ၊ ရွမ္း၊ ကရင္နီေဒသေတြကိုလည္း တစံုတခုေသာ အတိုင္းအတာအထိ ကုန္းေဘာင္ အာဏာစက္ေရာက္ေနၿပီ။ ဒီအေနအထားမွာ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာနဲ႔ ျမန္မာကုန္ေဘာင္ဘုရင္အင္ပါယာတို႔ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ (၁၈၂၄-၁၈၂၆) ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာစစ္ရံႈးလို႔ စစ္ေျပၿငိမ္းရာမွာ ကုန္းေဘာင္အင္ပါယာေအာက္မွာ သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ နယ္ေျမတခ်ိဳ႕ (ရခိုင္၊ တနသၤာရီ) ကို စစ္ႏိုင္သူ အဂၤလိပ္ထံ လႊဲလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ ဒုတိယစစ္ (၁၈၅၂) ျဖစ္တယ္။ ရံႈးလို႔ အဂၤလိပ္ကို ေအာက္ပိုင္းေဒသတခုလံုး ေပးလိုက္ရတယ္။ အဂၤလိပ္ကလည္း သူတို႔နဲ႔ စစ္တိုက္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) ကုန္းေဘာင္ဘုရင္ေတြဆီက ရတဲ့ အတြက္ အဲဒီနယ္ေျမေတြအားလံုးကို ေအာက္ဗမာျပည္ (Lower Burma) ဆိုၿပီး နာမည္ေပးကာ ၿဗိတိသွ်-အိႏိၵယ အင္ပါယာေအာက္ထဲ ထည့္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ တတိယစစ္ (၁၈၈၅) ျဖစ္ၿပီး အဂၤလိပ္က ျမန္မာကုန္ေဘာင္မင္းနန္းစိုက္ရာ ေနရာအထိ သိမ္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကုန္ေဘာင္မင္းဆက္ အာဏာစက္ ေရာက္ခဲ့တဲ့ လက္ရွိႏိုင္ငံနယ္နမိတ္ေနရာအမ်ားစုကို ဗမာႏိုင္ငံ ‘Burma’ လို႔သတ္မွတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

■ မတူကြဲျပား လူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ ‘Burma’

ဒီေနရာမွာ သတိျပဳရာမွာက ျမန္မာကုန္ေဘာင္မင္းဆက္ အာဏာအျပည့္အဝ မသက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာတခ်ိဳ႕ (ဥပမာ - ရွမ္းျပည္လို) ကို အဂၤလိပ္က တိုက္ရိုက္ကိုလိုနီအျဖစ္ မသိမ္းပိုက္ဘဲ၊ အေစာင့္အေရွာက္ခံ နယ္ေျမ အျဖစ္သတ္မွတ္ကာ ေဒသခံ ပေဒသရာဇ္ ေစာ္ဘြားေတြကို ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေပးခဲ့ျခင္းပါ။ ဒီလို အဂၤလိပ္ေတြအေနနဲ႔သူတိုနဲ႔စစ္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) လူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္းသာ ဒီႏိုင္ငံမွာ မေနထိုင္တဲ့ သေဘာကို သိတယ္ ဆိုတာကို (ပိုေသြးကြဲေစခ်င္တဲ့အတြက္ သံုးခဲ့တဲ့) Divide and Rule မတူကြဲျပားတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစနစ္ေတြက်င့္သံုးခဲ့ျခင္းက သက္ေသျပဳပါတယ္။ ဒါဟာ တနည္းအားျဖင့္ အဂၤလိပ္ေတြသံုးခဲ့တဲ့ ‘Burma’ ဟာ ျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ အျခား တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြကိုပါ အနည္းအပါး ညႊန္းဆိုသက္ေရာက္တယ္လိုလည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက ႏိုင္ငံအမည္ အဂၤလိပ္ ‘Burma’ ဟာ ျမန္မာ (ဗမာ) လူမ်ိဳးကိုသာ အေျခခံၿပီးျဖစ္ခဲ့တာ မွန္ေပမဲ့ ျမန္မာ (ဗမာ) လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အေခၚ မူရင္းနဲ႔ အမွန္အေခၚ ‘ျမန္မာ’ ကို တိုက္ရိုက္ အဂၤလိပ္ စကားလံုးဖလွယ္ သံုးထားတဲ့ ‘Myanmar’ ထက္ေတာ့ ‘Burma’ က ႏိုင္ငံမွာ အတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေနရတဲ့ အျခားျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြ ကို ကိုယ္စားျပဳရာ ေရာက္တယ္လို ေကာက္ခ်က္ဆြဲရမွာ ျဖစ္တာမို႔ပါ။

■ ႏိုင္ငံနာမည္ ဘာျဖစ္သင့္သလဲ

ျမန္မာလူမ်ိဳးအေခၚ မူရင္းက ‘ျမန္မာ(Myanmar)’ ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအမည္အမွန္ျဖစ္သင့္တာက ျမန္မာကို တိုက္ရိုက္ မယူတဲ့ ဗမာႏိုင္ငံေတာ္ (Burma) ပဲျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဒါဟာ တင္ျပခဲ့သလို သမိုင္းအေထာက္အထား အခ်က္အလက္မ်ား၊ ကိုလိုနီျဖစ္စဥ္သေဘာ၊ ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုးႀကီး ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ပေဒသရာဇ္ေခတ္စနစ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေစလိုတဲ့ မူ အားလံုးနဲ႔ ကိုက္ညီပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ ဗမာႏိုင္ငံ (Burma) ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံအမည္အေခၚဟာလည္း ျမန္မာလူမ်ိဳးအေပၚမွာသာ အေျချပဳ ဆင့္ပြားေပၚလာခဲ့တာသာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္းသာ ကိုယ္စားျပဳသလို ျဖစ္ေနႏိုင္ေသးတာပါပဲ။ ေနာင္တိုင္းျပည္မွာ ျမန္မာ မဟုတ္တဲ့ အျခား လူမ်ိဳးစုအသီးသီး ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္၊ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ပီပီျပင္ျပင္ သီးသီးသန္႔သန္႔ေဖာ္ေဆာင္ခြင့္ရတဲ့ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ျဖစ္သင့္တဲ့ ဗမာႏိုင္ငံ (Burma) ဆိုတဲ့ သေဘာကိုလည္း ျပည္သူလူထုဆႏၵ (အထူးသျဖင့္ လူနည္းစု လူမ်ိဳးစု ေတြရဲ႕ဆႏၵ) သေဘာ ေတာင္းခံကာ ပညာရွင္မ်ားရဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားနဲ႔အညီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔၊ သို႔မဟုတ္ ထပ္မံ ျဖည့္စြက္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

■ နိဂံုး

နိဂံုးခ်ဳပ္ရရင္ အမည္နာမဆိုတာ အေပၚယံသေဘာ သညာေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မွန္ေပသိ ခုေလာေလာဆယ္ တရားဝင္သံုးေနတဲ့ နဝတ စစ္အစိုးရမူ ႏိုင္ငံအမည္ ‘ျမန္မာ (Myanmar)’ ၊ လူအမ်ားစု လူမ်ိဳးအမည္ ‘ဗမာ (Bamar)’ ဆိုတာဟာ ဘာသာေဗဒ၊ သမိုင္း အခ်က္အလက္မ်ားအရ မမွန္ပါဘူး။ ျမန္မာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒကို အားေပးရာလည္း ေရာက္ေနျပန္တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ တိုင္းရင္းျပႆနာ မေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္းရဲ႕ မူဝါဒပိုင္းဆိုင္ရာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမယ့္ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခု ‘ျမန္မာ (Myanmar) ေဟ့’ ဆိုၿပီး ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကျခင္းဟာ တဖက္က ၾကည့္ရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ လူမ်ိဳးစံု၊ ဘာသာစံုကို ကိုယ္စားမျပဳႏိုင္ေၾကာင္း စာဖတ္သူ၊ အထူးသျဖင့္ စစ္အစိုးရေခတ္ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ သမိုင္းမွန္ကို အစြဲကင္းကင္း စနစ္တက် ေလ့လာသင္ယူခြင့္မရခဲ့ၾကတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားကို သိေစအပ္ပါတယ္။ ဒီျမန္မာ-ဗမာ ႏိုင္ငံအမည္ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အဓိက ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစု အခ်င္ခ်င္း သတ္ျဖတ္ေနရတဲ့ ပဋိပကၡနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာေၾကာင့္ အားလံုးအေလးထား ဆင္ျခင္သင့္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။

ၿငိမ္းခ်မ္းေအး

[၂၀၁၂ ဇြန္လ ဧရာဝတီ အြန္လိုင္းတြင္ ေရးသားခဲ့သည့္ “ျမန္မာလား၊ ဗမာလားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ျပႆနာ” ေဆာင္းပါးကို အသစ္ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ တည္းျဖတ္၍ မႏၱေလး Friday Times News Journal အတြဲ (၁)၊ အမွတ္ (၁၆)၊ (၂၀၁၅) ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁၉) ရက္ ေသာၾကာေန႔ထုတ္တြင္ ပံုႏွိပ္ခဲ့သည္။ မိုးမခတြင္လည္း အြန္လိုင္း ထပ္မံ ျဖန္႔ခ်ိခဲ့သည္။ ဆာင္းပါးပါ အာေဘာ္ကို ေဝဖန္ရန္ လြတ္လပ္စြာ ျပန္လွန္ မွတ္ခ်က္ ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္။ ေဆာင္းပါးမ်ား ေနာင္မွာ လက္မခံလိုပါကလည္း အသိေပး အေၾကာင္းၾကားေစလိုပါသည္။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ]

အျပည့္အစံုသို ့....

Saturday, July 4, 2015

(၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ ကရင့္အမ်ိဴ းသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ ္ေန ့သုိ ့ KNU ေပးပုိ ့ေသာ သ၀ဏ္လႊာ






Type the rest of your post here.

အျပည့္အစံုသို ့....

Friday, July 3, 2015

ေလာ္ခီးလာ ျပင္ဆင္ခ်က္ အစည္းအေ၀းဆုံးျဖတ္ခ်က္အျဖစ္ထားရန္ အစုိးရေတာင္းဆုိ

အစိုးရဘက္က အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္မူၾကမ္းကို မျပင္ဆင္ မျဖည့္စြက္လိုတဲ့အတြက္ ေလာ္ခီးလာ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ ၁၂ ခ်က္ကို အစည္းအေ၀း ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေနနဲ႔ထားဖို႔ အစိုးရဘက္က ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွာ ဇူလိုင္ ၃ ရက္က က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ အဆင့္ျမင့္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တုိ႔ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေတာင္းဆိုခဲ့တာလို႔ ေဆြးေႏြးပြဲအၿပီးမွာ ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက မီဒီယာကို ေျပာပါတယ္။

“ဒီေန႔ ေဆြးေႏြးတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က အန္စီေအ (အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္မူၾကမ္း) စာခ်ဳပ္ႀကီးကို မျပင္ခ်င္၊ မဖ်က္ခ်င္ဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေလာ္ခီးလာက တက္လာတဲ့ အခ်က္ ၁၂ ခ်က္ကို အစည္းအေ၀းဆံုးျဖတ္ခ်က္အေနနဲ႔ ထည့္ပါဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေတာင္းဆိုတာေပါ့။ သူတို႔ကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ပစ္ပယ္တာ မဟုတ္ဘူးေလ။”

မနက္ျဖန္မွာ ႏွစ္ဘက္ ေဆြးေႏြးပြဲဆက္ၿပီး သေဘာတူညီခ်က္တခ်ိဳ႔ရရင္ ခ်င္းမိုင္ ဒါမွမဟုတ္ ရန္ကုန္မွာ ေဆြးေႏြးပြဲေတြဆက္မယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

ဇြန္လဆန္း ကရင္ျပည္နယ္၊ ေလာ္ခီးလာမွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ ထိပ္သီး ညီလာခံက အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္မူၾကမ္းပါ အခ်က္ ၁၅ ခ်က္ကို ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထဲ ၃ ခ်က္က ေဆြးေႏြးစရာမလိုတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ၿပီး ၁၂ ခ်က္ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ေရး ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ ရွိေနတာပါ။

ႏွစ္ဘက္ ေဆြးေႏြးပြဲစတင္တဲ့ ဒီေန႔ မနက္ပိုင္းမွာ တိုင္းရင္းသား အဆင့္ျမင့္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ဘက္က အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ကို အခု အစိုးရလက္ထက္ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီ လက္မွတ္ထိုုးလိုတယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

တိုင္းရင္းသားအဆင့္ျမင့္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္ ပူးဇင္က်ံဳးကေတာ့ မနက္ျဖန္မွာ သူတို႔အဖြဲ႔တြင္း ေဆြးေႏြးၿပီး အစိုးရဘက္ကို အေၾကာင္းျပန္ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“အစိုးရနဲ႔ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းဖို႔ ရွိပါတယ္။ အစိုးရက တင္ျပလာတဲ့ အခ်က္အေပၚမွာ ျပန္ၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းျပန္တာမ်ိဳး၊ ဒီလိုလုပ္ပါမယ္ဆိုတဲ့ကိစၥမ်ိဳး ဘာမွ ေျပာၾကားတာ မရွိေသးပါဘူး။ မနက္ျဖန္မွာမွ အဖြဲ႔အတြင္း ျပန္လည္ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ အေျဖေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။”

အစိုးရဘက္က အပစ္ရပ္ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ဆက္ႏိုင္ဖို႔ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုထားသလို တိုင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း အခ်ိန္မဆြဲဘဲ အျမန္ဆံုးလက္မွတ္ထိုးလိုတယ္လို႔ ေျပာဆိုထားတာပါ။

ဇူလိုင္ ၄ ရက္မွာ ႏွစ္ဘက္ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ဆက္ဖို႔ရွိၿပီး သေဘာတူညီခ်က္ တစံုတရာ ထြက္ေပၚလာဖို႔ ရွိေနပါတယ္

အျပည့္အစံုသို ့....

ႏွစ္ဘက္ ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈကို အတတ္ႏုိ္င္ဆုံး ေရွာင္ရွားသြားမည္ဟု KNU ေျပာ

ဇူလုိင္ ၃ရက္၊ ၂၀၁၅ႏွစ္။ ေကအိုင္စီ

လတ္တေလာ အစုိးရတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီအက်ဳိးျပဳ ကရင္တပ္မေတာ္(ဒီေကဘီေအ)တုိ႔ၾကား တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားသည့္ေနရာ သည္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး(ေကအဲန္ယူ)တပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ား အေျခခ်ရာ ေနရာျဖစ္ေသာ္လည္း ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈကို အတတ္ႏုိင္ဆုံး ေရွာင္ရွားသြားမည္ျဖစ္သည္ဟု ေကအဲန္ယူ တြဲဘက္အတြင္းေရးမႉး(၁) ပဒိုေစာေသာသီဘြဲက ယေန႔ ေျပာဆို လိုက္သည္။

“လက္ရွိအေျခအေနက အစုိးရနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ တစုိက္မတ္ မတ္ ႀကိဳးစားေနတဲ့အခ်ိန္ကာလမွာေတာ့ ႏုိ္င္ငံေတာ္အစုိးရရဲ႕ တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ ရင္ဆုိင္မႈမရွိေအာင္ေတာ့ အတတ္ ႏုိင္ဆုံးေရွာင္ရွားမွာေပါ့ေနာ္״ဟု ပဒိုေစာေသာသီဘြဲက ေကအုိင္စီသုိ႔ ေျပာသည္။

တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားသည့္ ေနရာသည္ ဒီေကဘီေအတပ္ဖဲြ႔၊ ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ(၆) အထူးလုံၿခံဳေရးတပ္ဖဲြ႔ႏွင့္ တပ္ရင္း ၁၈တုိ႔အျပင္ ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီတုိ႔ လႈပ္ရွားသည့္ေနရာျဖစ္၍ တုိက္ပဲြအရွိန္ျမႇင့္လာပါက ႏွစ္ဘက္တာ၀န္ရွိ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္သာ အေျဖရွာသြားမည္ဟု ပဒိုေစာေသာသီဘဲြက ဆက္ေျပာသည္။

ယမန္ေန႔ မနက္အေစာပုိင္းက ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕အထြက္ ေကာ့ကရိတ္-ျမ၀တီ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးရွိ ကရင္တုိင္းရင္းသားလက္ နက္ကုိင္မ်ား၏ စုေပါင္းဂိတ္ျဖစ္သည့္ တတန္ကူးဂိတ္ရွိ ဒီေကဘီေအ တပ္မေတာ္ႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္႒ာနခ်ဳပ္တုိင္းမႉး ခရီးစဥ္အတြက္ လမ္းကင္းလာယူၾကသည့္ ရြာသစ္ကုန္းရွိ အစုိးရစစ္တပ္ တပ္ရင္း ၂၃၁တုိ႔ တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အဆုိပါ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ အစုိးရဘက္က ဗိုလ္တစ္ဦးေသဆုံးၿပီး တပ္သား ႏွစ္ဦး ထိခုိက္ဒဏ္ရရွိခဲ့သလုိ ဒီေကဘီေအဘက္က ၂ဦး ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ရာ ခရီးသည္ႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ားသြားလာမႈကိုလည္း ယေန႔အထိ ရပ္ဆုိင္းထားရေၾကာင္း သိရသည္။

တုိက္ပဲြျဖစ္ပြားမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးရန္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာမုိေရွးက ဗုိလ္မႉးႀကီးေစာေမာင္ေလးအား ညႊန္ ၾကားထားသည္ဟု ယေန႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ (UPWC)ႏွင့္ တစ္ႏုိင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆုိင္ရာ အဆင့္ျမင့္ ညွိႏႈိင္းေရးကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔တုိ႔ေတြ႔ဆုံပဲြသုိ႔ တက္ေရာက္ သည့္ ဒီေကဘီေအ ေျပာခြင့္ရဗုိလ္မႉးေစာလုံ႔လုံက ေျပာသည္။

၎က “အခုကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဒီေန႔ ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ သူအႀကံေပးသြားတာက တုိင္းမႉးနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ပိုေကာင္း တာေပါ့။ က်ေနာ္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မုိေရွးကိုေတာ့ တင္ျပလုိက္ၿပီ။ တုိင္းမႉးနဲ႔ေတြ႔ဖုိ႔ ဗုိလ္မႉးေမာင္ေလးကို ထပ္ညႊန္ၾကားထားပါ တယ္״ဟု ေကအုိင္စီသုိ႔ ေျပာသည္။

ထုိ႔အျပင္ ယေန႔နံနက္ပုိင္းမွ မြန္းလြဲပုိင္းအထိ ျမ၀တီအထြက္ သဃၤန္းညီေနာင္ႏွင့္ ေကာ့ကရိတ္ဘက္ျခမ္းတြင္ တုိက္ပဲြမ်ား ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနဆဲျဖစ္ၿပီး ဒီေကဘီေအဘက္က ၂ဦးထပ္မံထိခုိက္ခဲ့သလုိ ျမ၀တီၿမိဳ႕ရွိ ဒီေကဘီေအဆက္ဆံေရး႐ုံးမွ တပ္ဖဲြ႔၀င္တစ္ဦးကိုလည္း အစုိးရစစ္တပ္မွ ဖမ္းဆီးကာ ရဲတပ္ဖဲြ႔လက္ထဲကို အပ္ႏွံထားသည္ဟု ဒီေကဘီေအဘက္က ေျပာသည္။

အျပည့္အစံုသို ့....

သတိရွိပါ (ကဗ်ာ)




Type the rest of your post here.

အျပည့္အစံုသို ့....

Thursday, July 2, 2015

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တင္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္နဲ႔ တုိင္းရင္းသား အမတ္ေတြၾကား သေဘာထားကြဲလြဲ

တုိင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နယ္္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြကို သက္ဆုိင္ရာတိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နယ္ အလိုက္လႊတ္ေတာ္ေတြက တင္ေျမွာက္ရမယ္ဆိုၿပီး ၂၀၀၈ဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၆၁ (ခ) ကို ျပင္ဆင္ထားတာကို ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဒီေန႔ ေဆြးေႏြးရာမွာ သေဘာထားကြြဲလဲြခဲ့ၾကပါတယ္။

တပ္မေတာ္သားကုိယ္စားလွယ္ေတြက မူရင္းျပဌာန္းထားတဲ့ နုိင္ငံေတာ္သမၼတက ခန္႔အပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အတုိင္းသာထားခ်င္ၿပီး တုိင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ျပင္ဆင္ခ်က္ကို ေထာက္ခံၾကပါတယ္။

တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ေတြအေနနဲ႔ ဒီအတိုင္းဆက္လက္ကန္႔ကြက္ေနမယ္ဆိုရင္ တပ္နဲ႔ျပည္သူေတြ အၾကား ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ဖို႔ ခက္ခဲမယ္လို႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းေဆြ က ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။

"ဒီအခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူၾကား ယံုၾကည္မႈ ပိုမိုခိုင္ခံ့ေအာင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းႀကီးတစ္ ခုျဖစ္ပါတယ္၊ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရးဟာ လက္ရွိလႊတ္ေတာ္ အတြင္းမွာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီး ခ်ဳပ္မွ သေဘာတူမွ ျပင္လို႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ တစ္ကယ္ေျပာင္းလဲခ်င္ရင္ ေစတနာမွန္မွန္ သတိရွိရွိနဲ႔ ေျပာင္းလဲ ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္၊ ျပည္သူလူထုရဲ႕လိုလားေတာင္းတခ်က္ေတြကို ေဆာင္ရြက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးဖို႔ တိုင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူ႔ အက်ိဳးအတြက္ ဒီမိုကေရစီ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔အညီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါရန္ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ပါတယ္"

တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္ေတြက ျပည္နယ္နဲ႔တုိင္းေဒသႀကီးေတြကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးထားတာကို လိုလားၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုဒ္မကို မျပင္ဘူးဆိုရင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ေတြနဲ႔ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေန တာေတြ ပ်က္ျပားသြား ႏုိင္ေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခုိင္ေရးနဲ႔ဖံြ႔ၿဖိဳးေရးပါတီက လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစံျပည့္က ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။

လက္ရိွ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ ဖဲြ႔စည္းပံု ျပင္ဆင္ခ်က္ ပုဒ္မ ၃၀ ေလာက္ကို ေရွ႕အပတ္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမွာ အတည္ျပဳမွာျဖစ္ တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ကိုယ္စားလွယ္တခ်ဳိ႕ရဲ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြကို RFA သတင္းေထာက္ ကုိ၀င္းကုိကုိလတ္က စုစည္းတင္ျပထားပါတယ္။

ဒီကိစၥအေပၚ တုိင္းရင္းသားပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ အျမင္ေတြကို RFA အဖြဲ႔သူေဒၚခင္ခင္အိ စုစည္းတင္ျပထား တာကုိလည္း နားဆင္ႏုိင္ပါတယ္။

အျပည့္အစံုသို ့....

Monday, June 29, 2015

ျမန္မာ့လက္ေတြ႔ အေျခအေနႏွင့္ အေနာက္ ႏိုင္ငံတို႔ အထင္

ဘာေတးလင့္တနာ| June 29, 2015

ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္ (Kristoffer Rønne-berg) ၏ Veien til Mandalay: En reise fra Burma til Myanmar စာအုပ္ကို ေနာ္ေဝႏိုင္ငံမွာသာ ရရွိႏိုင္ျခင္းက ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းပါသည္။ ဖတ္ခြင့္သာ ရႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ အနည္းငယ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့သည္ကို နားလည္ရန္ ႀကိဳးစားေနၾကသည့္ အေနာက္တိုင္း သားမ်ားၾကားတြင္ မည္သို႔ေသာ အေတြ႔အႀကံဳနည္းပါးမႈမ်ား ရွိေနသည္ကို စာဖတ္သူမ်ား ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔စြာ ရွိေနေရးအတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

စာအုပ္ကို ေရးသားသူ ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္သည္ ေနာ္ေဝ ေန႔စဥ္ သတင္းစာတေစာင္ ျဖစ္သည့္ Aftenposten မွ သတင္းေထာက္ တဦး ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျဖစ္စဥ္အားလံုး၏ ေနာက္တြင္ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ ရွိေနသည္ဟု သူက ဆိုသည္။ ျမန္မာ အစိုးရက ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္း သစ္သည္ “က်ေနာ့္ အျမင္မွာေတာ့ လတ္တေလာ ကာလေတြမွာ ေနာ္ေဝအစိုးရရဲ႕ အထင္ရွားဆံုး အေပၚလြင္ဆံုး ေအာင္ျမင္မႈပါပဲ” ဟု ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္က ေရးသားခဲ့သည္။

မွ်တစြာ ေျပာရလွ်င္ ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္၏ “Veien til Mandalay: En reise fra Burma til Myanmar” သို႔မဟုတ္ “The Road to Man-dalay: A Journey from Burma to Myanmar” စာအုပ္သည္ ခရီးသြားစာအုပ္ တအုပ္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ ေနရာအႏွံ႔အျပားသို႔ သူသြားေရာက္ခဲ့သည့္ ခရီးမ်ားက အသက္ဝင္ၿပီး စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္း ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို နားလည္ရန္ သူအားထုတ္လာသည့္ အခါမွာေတာ့ သူအကြ်မ္း မဝင္သည့္ နယ္ေျမထဲသို႔ ေရာက္ရွိသြားေတာ့သည္။

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ အတြင္းက ျပဳလုပ္ ခဲ့သည့္ လိမ္ညာမႈ အတိၿပီးေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက ေျပာင္းလဲေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ ေရာက္လာျခင္း သည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ထိေတြ႔ ေဆာင္ရြက္မႈ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ထားသည့္ အေနာက္တိုင္းသားက ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္ တေယာက္ တည္း မဟုတ္ပါ။

ဒိန္းမတ္ႏွင့္ ဩစေၾတးလ် ကျပား ႏိုင္ငံတကာ ေရးရာ ပညာရွင္ ေဒါက္တာ ေမာ္တင္ပက္ဒါဆင္ (Dr. Morten Pedersen) က ဆြီဒင္ႏိုင္ငံမွ ပညာရွင္ အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္သည့္ လံုၿခံဳေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး မူဝါဒ အင္စတီက်ဳ (Institute for Security and Development Policy) ႏွင့္ ျပဳလုပ္သည့္ ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းမႈ တခုတြင္ “အေနာက္ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ျပန္လည္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈက ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးကို ပိုမို နက္႐ိႈင္းေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို ထိေတြ႔ ဆက္ဆံမႈက မလံုေလာက္ေသးပါဘူး။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးက စစ္ဘက္ကိုလည္း အက်ိဳး အျမတ္ ရွိေစလိမ့္မယ္ ဆိုတာကို ထိပ္တန္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ သိေအာင္ျပသဖို႔ အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေဒါက္တာ ေမာ္တင္ ပက္ဒါဆင္ႏွင့္ ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္တို႔၏ အျမင္မ်ားက စြာက်ယ္က်ယ္ ႏိုင္လွသည့္ ကိုလိုနီ လက္သစ္ အျမင္တခုကို ေဖာ္ျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ စကားလံုးမ်ားက “အဲဒီ အသားညိဳညိဳ လူေကာင္ ေသးေသးေလးေတြ ဆီကို ငါတို႔သြားၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္တခုကို ဘယ္လို တည္ေထာင္ရတယ္ဆိုတာ ေျပာျပမွ ျဖစ္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ငါတို႔က ထြားက်ိဳင္းၿပီးေတာ့ ဉာဏ္ပညာရွိတဲ့ လူျဖဴေတြ ျဖစ္တယ္။ ငါတို႔ေျပာတာ သူတို႔ နားေထာင္ရမယ္” ဟု ဆိုျခင္းႏွင့္ မျခားနားလွပါ။

သို႔ေသာ္လည္း ထိုသို႔ဆိုပါလွ်င္ အေနာက္တိုင္းမွ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရးအတြက္ အဆိုျပဳမႈမ်ား ရရွိသည့္ အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ တံု႔ျပန္မႈကိုလည္း လြယ္ကူစြာ မွန္းဆၾကည့္ ႏိုင္ပါသည္။ “ဒီ ေမ်ာက္ျဖဴေတြက ရယ္စရာ ေကာင္းတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က သိပ္ၿပီး မပါးနပ္ၾကဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ကို အသံုးခ်ၾကစို႔” ဟူ၍ သို႔မဟုတ္ အလားတူ စကားလံုးမ်ား ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

တ႐ုတ္ကို တန္ျပန္ျခင္း

ခါးသီးေသာ အမွန္တရားမွာ အေနာက္တိုင္းႏွင့္ ဆက္ဆံေရးကို ေအာင္ျမင္စြာ၊ လိမ္မၼာပါးနပ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲခဲ့ၾကသည့္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား မမွားခဲ့ ၾကပါ။ အေနာက္တိုင္းႏွင့္ ျပန္လည္ ဆက္ဆံရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီ ႏိုးၾကားလာေရး အတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား တခ်ိဳ႕၏ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။

က်ေနာ္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသည္ ၂၀ဝ၄ ခုႏွစ္ ခန္႔မွ စ၍ စုစည္းခဲ့ေသာ ျမန္မာစစ္ဘက္မွ အတြင္းေရး စာရြက္စာတမ္းမ်ား အရ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အေပၚ ျမန္မာ ႏိုင္ငံက အလြန္အမင္း မွီခိုေနရျခင္းသည္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ားကို အေနာက္တိုင္းႏွင့္ တံခါးဖြင့္ရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း သတိျပဳမိေစခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ လိုေသာ အေနာက္တိုင္း ေက်ာင္းမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား၏ စာရင္းကို ေဖာ္ျပထားသည့္ စာရြက္စာတမ္းတခုလည္း ပါရွိပါ သည္။

အဆိုပါ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို စုေဆာင္းခဲ့ သည့္ အရာရွိမ်ားက အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ျပန္လည္ ခ်ဥ္းကပ္ ဆက္ဆံႏိုင္ေရး အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးျခင္း၊ စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခြင့္မ်ား ပိုေပးျခင္း၊ တိုင္းျပည္ အတြက္ သင့္ေလ်ာ္သည့္ အေျခခံဥပေဒတခုႏွင့္ စစ္တပ္ အသြင္ မေဆာင္သည့္ အစိုးရတရပ္ အစရွိေသာ ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား လိုအပ္လိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာ နားလည္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ထားသည့္ အစိုးရ တရပ္သို႔ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးေရး အစီအစဥ္တြင္ (ယခုအခ်ိန္အထိ) မည္သည့္ အခါမွ် မပါဝင္ခဲ့ပါ။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္သည့္ အရပ္သားအစိုးရ အာဏာရရွိလာၿပီးေနာက္ တခ်ိန္က အေရးယူ ဒဏ္ခတ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ထားခဲ့ ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ မူဝါဒေျပာင္းလဲ၍ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ အေမရိကန္ က ဆံုးျဖတ္ရာတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ က႑ကို အေရးပါေသာ ေနရာမွ ထည့္သြင္းစဥ္းစားခဲ့မည္ ဆိုျခင္း ကလည္း ေသခ်ာေသာ အေၾကာင္းတခု ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ၿပီး တံခါးပိတ္ ေနခဲ့သည့္ အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသာ အနီးစပ္ဆံုး မဟာမိတ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ တ႐ုတ္အစိုးရ အေပၚ မွီခိုမႈ ႀကီးမားလြန္းသည့္ အတြက္ တခါတရံတြင္ တ႐ုတ္၏ အေစာင့္အေရွာက္ခံ ႏိုင္ငံတခုအျဖစ္ပင္ ေဖာ္ျပျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ယခု အခ်ိန္တြင္ေတာ့ အားလံုး ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အေမရိကန္က သူတို႔၏ ဩဇာကို တ႐ုတ္၏ ေလာင္းရိပ္တြင္ မည္သို႔ ရယူႏိုင္ခဲ့သည္ကို အာရွတြင္ ျပသႏိုင္သည့္ နမူနာတခု ျဖစ္ေကာင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းသည္ ထင္ရသည့္ အတိုင္း သို႔မဟုတ္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက ၎ကို တံု႔ျပန္သည့္ အတိုင္း မည္သည့္ အခ်ိန္မွ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ ပံုမွန္အားျဖင့္ အေမရိကန္၏ မူဝါဒႏွင့္ ဦးစားေပးမႈ မ်ားက ၎တို႔ မၾကာခဏ ေျပာဆိုခဲ့သည့္ အတိုင္း ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႔ အခြင့္အေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ မည္သူမွ် ပြင့္လင္းစြာ မေျပာလိုေသာ အဓိက ကိစၥမွာ အာရွ-ပစိဖိတ္ ေဒသတြင္ တ႐ုတ္၏ ဩဇာျမင့္တက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္မွ ဗ်ဴဟာ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ထိုေနရာတြင္ စိတ္ကူး တူခဲ့ၾကသည္။

အဆိုပါ ေအာင္ျမင္မႈေၾကာင့္ ေက်နပ္အားရ သြားသည့္ အေမရိကန္က “လြတ္လပ္ ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေရး” ေတာင္းဆိုမႈကို စြန္႔လႊတ္၍ ယခုအခါ “ပြင့္လင္း ျမင္သာ၍ အားလံုးပါဝင္ႏိုင္ၿပီး ယံုၾကည္ လက္ခံႏိုင္ ေလာက္ေသာ” ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား ျဖစ္လာေရးကို ေတာင္းဆိုေနသည္။ ၁၉၈၀ ေႏွာင္းပိုင္း ႏွစ္မ်ား ကတည္းက ေလ်ာ့နည္းသြားခဲ့သည့္ ျပည္တြင္းစစ္က ယခုအခါ ျပန္လည္ ျမင့္တက္လာျခင္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ တိမ္းေစာင္း သြားေစမည့္ ခလုတ္ကန္သင္းတခု ျဖစ္ေနသည္။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳး ေဖာက္မႈမ်ား အတြက္ ေဝဖန္မႈမ်ား မွာလည္း အသံတိုးလာသည္။ သတင္းဆိုးမ်ားကို မည္သူမွ် မၾကားခ်င္ၾက။ ဒါေတြက ထိေတြ႔ ဆက္ဆံေရး မူဝါဒ အတြက္ မေကာင္းပါ။

ေနာ္ေဝက ထ႐ိုဂ်န္လား

ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္၏ စာအုပ္တြင္ ထုတ္ေဖာ္ တင္ျပႏိုင္ခဲ့သည့္ စိတ္ဝင္စားစရာ အေၾကာင္းအရာ အနည္းငယ္မွ်ထဲမွ တခုကို စာမ်က္ႏွာ ၂၀၆ တြင္ ေတြ႔ရွိရသည္။ ေနာ္ေဝက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမို ကေရစီ လႈပ္ရွားမႈကို ေထာက္ခံ ေျပာဆိုေန သည့္ ႏိုင္ငံတခု အျဖစ္မွ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရးကို ေထာက္ခံသူ အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားျခင္းသည္ အေမရိကန္၏ အႀကံေပး ေဆြးေႏြးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သူက ဆိုသည္။

ထိုအျမင္က လက္ေတြ႔က်သည့္ အျမင္ ျဖစ္ပါသည္။ အေမရိကန္ အေနျဖင့္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္၍ မရပါ။ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္က ျပ႒ာန္းထားသည့္ ဥပေဒမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔နည္းတူ အေနာက္တိုင္းမွ အင္အားႀကီး အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္သည့္ ဥေရာပသမဂၢမွာလည္း အလားတူ မူဝါဒမ်ား ရွိခဲ့သည့္ အတြက္ ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ရန္ ကန္႔သတ္မႈမ်ား ရွိေနသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ေနာ္ေဝႏိုင္ငံက အေနာက္တိုင္း၏ ဆႏၵမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္မည့္ အေနအထားတြင္ ရွိေနသည္။ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံက ဥေရာပသမဂၢ (EU) အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပ ကာကြယ္ေရး အရ မဟာမိတ္ ျပဳထားသည့္ ေျမာက္အတၱလႏိၲတ္ စာခ်ဳပ္ (NATO) အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္။

ထ႐ိုဂ်န္ျမင္း႐ုပ္ အေၾကာင္း ပံုျပင္ကို သမိုင္း ပညာရွင္မ်ား အားလံုး သိထားၾကပါသည္။ ေရွးေဟာင္း ဂရိလူမ်ိဳးမ်ားက ထ႐ြိဳင္ၿမိဳ႕ အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ ႏိုင္ရန္ အတြက္ လွည့္ျဖားခဲ့ေသာ ပရိယာယ္တခု ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးတြင္ က်ေနာ္တို႔ ထ႐ိုဂ်န္ သမင္႐ုပ္တခုကို ျမင္ခဲ့ၾကရသည္။ EU အဖြဲ႔ဝင္ မဟုတ္သည့္ ေနတိုးအဖြဲ႔ဝင္ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံက အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အတြက္ ၾကားခံပြဲစား အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သည္။ တျခားေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ဗ်ဴဟာေျမာက္ အက်ိဳးစီးပြား အတြက္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေတြ႔အႀကံဳ မ်ားေသာ လူ႔အခြင့္အေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ တဦးက “၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံရဲ႕ မူဝါဒက အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးကို အေလးေပးဖို႔၊ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံေတြနဲ႔ လမ္းခြဲ ဖို႔နဲ႔ ကူညီတဲ့ ေနရာမွာလည္း ႏိုင္ငံေရး မဟုတ္တဲ့ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ ဆိုင္ရာ အကူအညီေတြ ေပးသင့္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာင္းသြားခဲ့ၿပီ။ ဦးသိန္းစိန္ ကလည္း ေနာ္ေဝ အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ ဆိုင္းဘုတ္ ကိုင္ေပးရတဲ့သူ တေယာက္ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ အျမတ္အစြန္း အတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ ဒီမိုကေရစီ အတိုက္အခံေတြ အေပၚ သစၥာေဖာက္မႈေတြ ျဖစ္လာတယ္” ဟု ေျပာသည္။

အေပးအယူမ်ား

လက္ေတြ႔တြင္လည္း ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ အေနျဖင့္ သူ၏ မူဝါဒမ်ား အတြက္ ၎တယ္လီဖုန္းကုမၸဏီ Telenor အတြက္ အက်ိဳးအျမတ္ မ်ားျပားသည့္ ကန္ထ႐ိုက္တခု ျပန္လည္ ရရွိခဲ့သည္။ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ၏ မူဝါဒသစ္မ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရာတြင္ အေရးပါသည့္ ေနရာမွ ပါဝင္ခဲ့သူ ဘန္ေကာက္မွ ေနာ္ေဝ သံအမတ္ႀကီး Katja Norgaard လည္း ေနာ္ေဝႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ Telenor သို႔ အဆင့္ျမင့္ရာထူး တခုျဖင့္ ေျပာင္းေရႊ႕သြားခဲ့သည္။

ပထဝီသေဘာ အရ အခ်က္အခ်ာက်မႈကို စဥ္းစားျခင္းႏွင့္ အတူ အက်ိဳးအျမတ္ အတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။ “တကယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔က ဒါကို မလုပ္ဘူး ဆိုရင္ တ႐ုတ္က လုပ္သြားမွာေပါ့” ဟု ေနာ္ေဝ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ အရာရွိတခ်ိဳ႕က ဒီမိုကေရစီ အေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ တခ်ိဳ႕ကို ပုဂၢိဳလ္ေရး အရ ေျပာခဲ့ ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ အတြက္ ႏိုင္ငံျခားေရးရာ မူဝါဒ ေအာင္ျမင္မႈတခု ျဖစ္သည္ ဆိုေသာ ေနရာမွာ ေတာ့ ခရစၥတိုဖာ ရြန္နီဘာ့ဂ္၏ အယူအဆ မွန္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံတခု အျဖစ္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့သည္ ဆိုျခင္းကေတာ့ မဟုတ္ပါ။

တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ၏ မူဝါဒအသစ္ မ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ကိစၥမ်ား အတြက္သာ ျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရးကို ေထာက္ခံသူ အျဖစ္ မျမင္ေတြ႔ရေတာ့ေပ။ ထို႔ျပင္ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံသာမက ေဒါက္တာ ေမာ္တင္ ပက္ဒါဆင္ ကဲ့သို႔ လွည့္ျဖားခံရသည့္ ပညာရွင္မ်ား၏ ေခတ္သစ္ ကိုလိုနီႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္ ေမွ်ာ္သည့္ အယူအဆမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အမွန္တကယ္ ႏိုင္ငံေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အေပၚ အနည္းငယ္မွ် သို႔မဟုတ္ လံုးဝ လႊမ္းမိုးႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ကိုလည္း သက္ေသျပေနသည္။

စစ္တပ္မွာ ၎၏ အစီအစဥ္ ရွိသည္။ သူတို႔ ၏ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္က ရပ္တန္႔ခဲ့ျခင္း မရွိပါ။ အေနာက္တိုင္းမွ တခ်ိဳ႕ေသာ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာ သူမ်ားက မၾကာေသးခင္က ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ကို ဖိႏွိပ္ အေရးယူခဲ့ျခင္းကို ေထာက္ျပလိုၾက ေသာ္လည္း ထိုထက္ပို၍ မတတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ေအာင္ျမင္ခဲ့ၾက သည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက ၎တို႔ဘက္တြင္ ရွိေနၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေပၚ မွီခိုမႈကို ေလွ်ာ့ခ် ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ပို၍ အေရးအႀကီးဆံုး အခ်က္မွာ သူတို႔တြင္ အာဏာရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္။

အကယ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံက နည္းလမ္းမွန္ကန္သည့္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္တခု ျဖစ္လာရန္ သြားေနသည္ဆိုလွ်င္ ျမန္မာ ျပည္သူတို႔၏ ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အာဏာ လက္ကိုင္ရွိသူမ်ား အေပၚ ၎တို႔၏ ဩဇာလႊမ္းမိုးမႈကို အလြန္အကြ်ံ ယံုၾကည္ ေနၾကသည့္ ေနာ္ေဝ သံတမန္မ်ားႏွင့္ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္မ်ားေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ ျပင္ပမွ အဆိုပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ၎တို႔ အနည္းငယ္မွ်သာ နားလည္ ထားသည့္ စစ္တုရင္ ကစားပြဲတခုမွ နယ္႐ုပ္ကေလး မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ။

(၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇြႏ္လထုတ္ The Irrawaddy မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ဘာေတးလင့္တနာ(Bertil Lintner) ၏ How the West Was Won ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။ ဘာေတးလင့္တနာသည္ အာရွႏွင့္ ျမန္မာျပည္ အေၾကာင္း စာအုပ္မ်ား ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး၊ ယခုအခါ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။ Kristoffer Rønneberg ၏ “Veien til Mandalay: En reise fra Burma til Myanmar” စာအုပ္ကို ေနာ္ေဝႏိုင္ငံ၊ ေအာ္စလိုၿမိဳ႕ရွိ Dreyers Forlag စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေဝ ျဖန္႔ခ်ိခဲ့သည္။)

အျပည့္အစံုသို ့....

DVB - ပဒို ကြယ္ထူး၀င္း ဒုေခါင္းေဆာင္ NCCT ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္း




Type the rest of your post here.

အျပည့္အစံုသို ့....

သတၱဳအစမ္းတူးေဖာ္ခြင့္ကိစၥ ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ေဒသခံမ်ားက အျမန္ေျဖရွင္းေပးေစလို

ဇြန္ ၂၉ရက္၊ ၂၀၁၅ခုႏွစ္။ နန္းေဝၿဖိဳးဇာ - KIC

ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္ ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ စလဲေက်းရြာအုပ္စုအတြင္း၌ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး(ေက အဲန္ယူ)ႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရတို႔မွ ကုမၸဏီအား အၿဖိဳက္နက္သတၱဳအစမ္း ဝင္ေရာက္တူးေဖာ္ခြင့္ေပးရာတြင္ ေျမယာသိမ္းဆည္းမႈမ်ား ရွိသည့္အတြက္ ေဒသခံမ်ားက အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းေပးလိုၾကသည္ဟု သိရသည္။

အဆိုပါ အၿဖိဳက္နက္သတၱဳအစမ္းတူးေဖာ္မႈကို ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေကအဲန္ယူႏွင့္ အစိုးရတို႔က ယခင္ႏွစ္က ခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီးေနာက္ ၿပီးခဲ့သည့္တစ္လေက်ာ္မွစ၍ ရတနာစိုင္းေကာင္းျမတ္ေက်ာ္ကုမၸဏီႏွင္႔ စိုးႏိုင္ၿဖိဳးကုမၸဏီတို႔ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ရာ ေဒသခံမ်ား၏ ေျမဧက ၇၃,၁၂၄ကို သိမ္းဆည္းထားသလို ေလ်ာ္ေၾကးေပးေဆာင္ရန္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ တစံုတရာ မသိရေသးေၾကာင္း ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ တာဝန္ခံျဖစ္သူ ေနာ္တပီးသာ့က ေျပာသည္။

ေနာ္တပီးသာ့က “စီမံကိန္းလုပ္တဲ့ ေနရာမွာ အသိမ္းခံရတဲ့ ေဒသခံ ေျမဧကေတြဟာ ေလ်ာ္ေၾကးမရွိတဲ့အျပင္ ပြင့္လင္းစြာ မလုပ္ တဲ့အတြက္ ေဒသခံဘက္က နစ္နာရတယ္။ ဒီကိစၥကို ေဒသခံဘက္ကလည္း လႊတ္ေတာ္ကို စာတင္ထားတယ္။ သမၼတနဲ႔ ေကအဲန္ယူဗဟိုကိုလည္း ဆက္လက္ စာတင္ဖို႔ရွိတယ္။ တကယ္လို႔ တစံုတရာ ေျဖရွင္းမႈေတြ မလုပ္ေပးဘူးဆိုရင္ ေဒသခံေတြ ကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ ကန္႔ကြက္သြားမွာပဲ”ဟု ေကအိုင္စီသို႔ ေျပာသည္။

ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္း သတၱဳအစမ္းတူးေဖာ္ရန္ ေကအဲန္ယူမွ ယမန္ႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ကုမၸဏီကို ခြင့္ျပဳခ်က္ေပးခဲ့ၿပီးေနာက္ အစိုးရဘက္မွလည္း ဒီဇင္ဘာလတြင္ အလားတူ သေဘာတူ လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ အစမ္းတူးေဖာ္ခြင့္ရရွိရန္ ကုမၸဏီဘက္ကလည္း ေဒသဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအတြက္ လမ္းေဖာက္လုပ္ေပးသြားမည္ဟု သေဘာတူထားေၾကာင္း သိရသည္။

စလဲေက်းရြာမွ ေဒသခံတစ္ဦးက “အမွန္ေတာ့ သူတို႔စမ္းသပ္တာဘဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ဖို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူလူထုေတြကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔လိုတယ္။ အခုက အဲလို မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူေတြကိုလာၿပီး မေၾကညာဘူး။ ခြင့္ျပဳခ်က္ မယူဘူး။ ဒီအတိုင္းဆို က်ေနာ္တုိ႔လည္း ေနာက္မဆုတ္ေပးႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့အခ်က္ကေတာ့ ဒီကုမၸဏီေတြက ျပည္သူလူထု အသိမွတ္မျပဳ ဘဲနဲ႔ ဒီလိုလုပ္တာက ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး”ဟု ေကအိုင္စီသို႔ ေျပာသည္။

လက္ရွိ ၎ေဒသအတြင္း အစမ္းသတၱဳတူးေဖာ္မွႈေပးျခင္းသည္ ေကအဲန္ယူ သစ္ေတာနယ္ေျမအတြင္း ဟုတ္မဟုတ္ တစံုတရာ တင္ျပမွႈမရွိေသးသည့္အတြက္ စီမံကိန္းႏွစ္ပတ္သက္ၿပီး ေသခ်ာမသိရေသးေၾကာင္း ေကအဲန္ယူ ဗဟို သစ္ေတာ႒ာနတာ၀န္ခံ လည္းျဖစ္၊ စီးပြားေရးေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႉးလည္းျဖစ္သူ ပဒိုမန္းဘထြန္းက ယခုလို ေျပာသည္။

“ဒီကိစၥအေပၚ က်ေနာ္တို႔ ေသခ်ာမသိရေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ သစ္ေတာမွာေတာ့ မူဝါဒခ်တာ ရွိတယ္။ သစ္ေတာနယ္ေျမ အတြင္းမွာ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးဆိုင္ရာ စီမံကိန္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သတၱဳပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒသခံလူထုကို ထိခိုက္မယ့္ဥစၥာရွိရင္ ခြင့္မျပဳဘူးေပါ႔”ဟု ပဒိုမန္း ဘထြန္းက ေျပာဆိုသည္။

သတၱဳအစမ္းတူးေဖာ္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ကို သေဘာမတူေၾကာင္း ျပသသည့္အေနျဖင့္ ယခု ဇြန္လ ၅ရက္ ေန႔က ေဒသခံမ်ားစုေပါင္း၍ စီမံကိန္းတည္ရွိရာ ေနရာတစ္ေနရာ၌ ဆုေတာင္းပြဲတစ္ခုျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး စီမံကိန္းကို ဆန္႔က်င္သည့္ ဗီႏိုင္းဆိုင္းဘုတ္မ်ားကိုလည္း ၎ေနရာတြင္ စိုက္ထူကပ္ထားခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ဗီႏိုင္းဆိုင္းဘုတ္မ်ားကို ယခုအခ်ိန္ တြင္ ျဖဳတ္ခ် ဖ်က္ဆီးခံရမႈမ်ားရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။

အျပည့္အစံုသို ့....